تجارت بینالمللی و سهام شرکتهای جهانی
به گرارش مدیاتی:در دنیای پیچیده و به هم پیوسته امروز، شرکتهای بزرگ دیگر تنها به مرزهای یک کشور محدود نمیشوند، بلکه به طور فزایندهای به شرکتهای فراملی یا جهانی تبدیل شدهاند. این شرکتها، که معمولاً با عنوان “شرکتهای چندملیتی” شناخته میشوند، فعالیتهای اقتصادی خود را در چندین کشور گسترش دادهاند. محصولات آنها به بازارهای جهانی عرضه میشود و سهامشان در بورسهای اوراق بهادار مختلف در سراسر دنیا مورد معامله قرار میگیرد. در ادامه، این ویژگیهای کلیدی را به تفصیل بیشتری بررسی خواهیم کرد.
فراتر از مرزهای ملی: نمادی از جهانی شدن
شرکتهایی نظیر نستله (Nestlé)، اپل (Apple)، تویوتا (Toyota) و یونیلیور (Unilever) نمونههای بارزی از این تحول هستند. این شرکتها دیگر صرفاً به یک کشور خاص تعلق ندارند، حتی اگر دفتر مرکزی و تاریخچه تأسیس آنها به کشوری واحد بازگردد. ساختار سرمایه، سهامداران، بازارهای هدف، و حتی تیمهای مدیریتی این شرکتها کاملاً بینالمللی شدهاند.
برای مثال، نستله، که در سال ۱۸۶۶ در سوئیس تأسیس شد و یکی از بزرگترین شرکتهای مواد غذایی جهان به شمار میرود، امروزه در بیش از ۱۸۰ کشور جهان فعالیت میکند. این شرکت صدها برند بینالمللی را در اختیار دارد و سهام آن در بورس اوراق بهادار سوئیس (SIX Swiss Exchange) معامله میشود. با این حال، سهامداران نستله تنها به سرمایهگذاران سوئیسی محدود نمیشوند؛ بلکه صندوقهای سرمایهگذاری، بانکها، شرکتهای بیمه و افراد حقیقی از سراسر جهان در سهام این شرکت سرمایهگذاری کردهاند و این موضوع نشاندهنده ساختار مالکیت بینالمللی آن است.
معاملات جهانی سهام: دسترسی بیمرز به سرمایه
یکی از ویژگیهای برجسته شرکتهای جهانی، امکان خرید و فروش سهام آنها در بورسهای مختلف دنیا است. در برخی موارد، شرکتها به صورت مستقیم سهام خود را در چند بورس بینالمللی عرضه میکنند. در موارد دیگر، از طریق ابزارهای مالی خاصی مانند رسیدهای سپردهگذاری آمریکایی (ADR)، سهام آنها در بورسهایی مانند بورس نیویورک معامله میشود و دسترسی سرمایهگذاران بینالمللی را تسهیل میبخشد.
به عنوان مثال:
سهام شرکت نستله در بورس سوئیس معامله میشود، اما سرمایهگذاران آمریکایی نیز میتوانند از طریق ADR سهام آن را در بازارهای ایالات متحده خرید و فروش کنند.
شرکت یونیلیور، که ریشهای انگلیسی-هلندی دارد، سهامش هم در بورس لندن و هم در بورس آمستردام معامله میشود، که این خود نمونهای از حضور دوگانه در بازارهای مالی است.
شرکتهای بزرگ فناوری مانند اپل (Apple)، مایکروسافت (Microsoft) و آمازون (Amazon)، اگرچه در ایالات متحده فهرست شدهاند، اما میلیونها سرمایهگذار از آسیا، اروپا و سایر نقاط جهان در آنها سرمایهگذاری کردهاند.
دلایل اصلی عدم تعلق شرکتهای بزرگ به یک کشور خاص
چندین عامل کلیدی به این پدیده کمک کردهاند که شرکتهای بزرگ دیگر تنها به یک کشور خاص تعلق نداشته باشند:
ساختار مالکیت بینالمللی: سهامداران این شرکتها از کشورهای مختلفی هستند و این تنوع در مالکیت، شرکت را از وابستگی به یک بازار سرمایه داخلی رها میسازد.
بازار جهانی: بخش عمدهای از درآمد این شرکتها از فروش محصولات و خدمات در کشورهای مختلف به دست میآید. این گسترش بازار به آنها امکان میدهد که ریسکهای ناشی از نوسانات اقتصادی در یک منطقه خاص را کاهش دهند.
نیروی انسانی جهانی: کارمندان و مدیران ارشد این شرکتها از فرهنگها و ملیتهای گوناگون هستند. این تنوع فرهنگی به شرکتها کمک میکند تا درک بهتری از بازارهای محلی داشته باشند و به نیازهای مشتریان در مناطق مختلف پاسخ دهند.
زنجیره تأمین بینالمللی: مواد اولیه، فرآیندهای تولید، بستهبندی و توزیع محصولات این شرکتها در کشورهای مختلف انجام میشود. این زنجیره تأمین جهانی به شرکتها امکان میدهد تا به منابع ارزانتر دسترسی پیدا کنند و کارایی عملیاتی خود را بهبود بخشند.
نتیجهگیری: جهانی شدن شرکتها و فرصتهای سرمایهگذاری
در دنیای امروز، مرزهای ملی برای شرکتهای بزرگ معنای چندانی ندارند. این شرکتها نه تنها به یک بازار خاص محدود نیستند، بلکه به یک فرهنگ یا سیاست اقتصادی واحد نیز وابسته نیستند. این ویژگی به آنها قدرت و انعطافپذیری قابل توجهی در مواجهه با شرایط متغیر جهانی میبخشد. در عین حال، سرمایهگذاران از سراسر دنیا میتوانند در سود و رشد این شرکتها شریک شوند، بدون آنکه الزاماً شهروند کشور محل ثبت شرکت باشند.
شرکتهایی مانند نستله نمونهای روشن از این واقعیت هستند: شرکتی جهانی، با سهامی جهانی، که برای مصرفکنندگان جهانی محصولات خود را عرضه میکند. این روند نه تنها نحوه کسبوکار را تغییر داده، بلکه فرصتهای جدیدی را برای سرمایهگذاران در سراسر جهان فراهم آورده است.
