مغزهای باستانی 12 هزار ساله چگونه هنوز نپوسیدهاند؟
به گزارش رسانه مدیاتی، مطالعه جدیدی مغزهای انسانی را که در سوابق باستانشناسی سراسر جهان یافت شده است، فهرست میکند و نشان میدهد این عضو بیش از تصور ما دربرابر تجزیه مقاوم است و حتی زمانی که سایر بافتهای بدن بهطور کامل از بین رفتهاند، میتواند دوام بیاورد.
بهگزارش ساینسآلرت، گروهی از دانشمندان تحت سرپرستی دانشمندان دانشگاه آکسفورد بیش از 4400 مغز حفظشده انسان را شناسایی کردهاند که قدمت برخی از آنها به 12 هزار سال میرسد. نتایج آنها با شواهد گذشته در تضاد است که نشان میداد مغز انسان از اولین ارگانهایی است که پس از مرگ میپوسد.
نویسندگان مقاله میگویند در حوزهی پزشکی قانونی به خوبی شناخته شده است که مغز یکی از اولین ارگانهایی است که پس از مرگ میپوسد. بااینحال این آرشیو عظیم نشان میدهد مغز تحت شرایط خاصی میتواند حفظ شود. این موضوع که آیا شرایط محیطی یا شیمی منحصربهفرد مغز در این امر نقش دارد، مشخص نیست و پژوهشگران قصد دارند در آینده به بررسی آن بپردازند.
ماندگاری بافتهای نرم که در طبیعت قرار داده میشوند (نه نمونههایی که بهطور مصنوعی ازطریق مومیایی کردن یا انجماد حفظ میشوند) اتفاقی نادر است. مطالعات تجربی انجامشده درزمینهی پوسیدگی جسد نشان داده که مغز یکی از اولین ارگانهایی است که تجزیه میشود.
بیشتر بخوانید: خوردن مار برای نجات کره زمین! شما حاضرید به انجام این کار؟
تصور میشد حفظ مغز انسان در بدنی که همه چیز آن به جز استخوانها پوسیده است، پدیده بسیار نادری باشد. پژوهشگران میخواستند بدانند این رویداد تا چه حد نادر است، بنابراین جستجویی جهانی را یافتن برای مغزهای حفظشده انسان آغاز کردند.
پژوهشگران متون علمی منتشرشدهای را که به آن دسترسی داشتند، بررسی و همچنین با مورخان سراسر جهان مشورت کردند. آنها 4405 مغز انسانی حفظشده را از 213 منبع گزارششده از هر قاره به جز جنوبگان در سوابقی که به اواسط قرن 17 به بعد بود، مستند کردند.
مغزها از محیطهای متنوعی جمعآوری شد؛ ازقبیل گور جمعی مربوط به جنگ داخلی اسپانیا که در آن مغزها حتی با جراحات ویرانگر ناشی از گلوله حفظ شده بود تا بیابانهای شنی مصر باستان، قربانیان مراسم اعطای قربانی اینکاها در آتفششان خاموش لوللیلاکو درحدود 1450 پس از میلاد، مرد تولوند متعلق به 220 قبل از میلاد که در باتلاقی پیدا شده بود و اجساد کشفشده سواحل دریاچهای در عصر سنگ سوئد. از 4405 مغز، تقریبا درحدود یک سوم آنها مغز تنها ساختار بافت نرمی بود که در بقایای اسکلتشده باقی مانده بود و همگی آنها از قدیمیترین مغزها با قدمت حدود 12 هزار سال بودند.
روش حفظ مغزهای مورد مطالعه نمیتواند با شرایط طبیعی حفظ ارتباط داشته باشد. آنها در مکانهایی نظیر گورهای کمعمق و دسته جمعی، کشتیهای غرق شده و گورپشتهها پیدا شدهاند و برخی حتی سرهای بریده بودهاند. این امر نشان میدهد ممکن است مکانیسمی برای حفظ بافت نرم وجود داشته باشد که مختص سیستم عصبی مرکزی است.
مکانیسم پدیدهی ماندگاری مغزهای باستانی علامت سوال بزرگی است، اما پژوهشگران فکر میکنند ممکن است تعاملی میان مولکولهای درون مغز و عوامل محیطی وجود باشد. بهعنوان مثال، پروتئینها، لیپیدها و قندها در مغز میتوانند در حضور فلزات خاصی مانند مس که به وفور در مغز وجود دارد، بهم چسبیده و درشتمولکولهای پلمریزهشده پایداری را تشکیل دهند.
آرشیو گردآوریشده در مطالعه جدید اولین قدم به سوی بررسی جامعتر مغزهای باستانی است. مغزهای باستانی ممکن است به ما در درک بهتر تاریخچه اختلالات عصبی عمده، شناخت و رفتار انسانهای باستانی و تکامل و عملکرد بافتهای عصبی کمک کنند.
چه حرفی میزنید خب لابد توشون یه چیزی بوده که نپوسیدن مغزهای امروزی می پوسند چون چیزی توشون نیست