رسانه مدیاتی – برخی از محققان با انجام یک پژوهش مشترک به این نتیجه رسیدند که یک داروی آرتروز میتواند از مرگ سالمندان مبتلا به کرونا پیشگیری کند.
پیشگیری از مرگ سالمندان مبتلا به کرونا
برخی از پژوهشگران در یک آزمایش ۸۳ بیمار که میانگین سنی آنها ۸۱ سال بود و نشانههای متوسط تا شدید ویروس کرونا را داشتند بررسی کردند و دارویی به نام باریسیتینیب (Baricitinib) را برای آنها تجویز کردند. این دارور معمولا برای درمان آرتروز استفاده میشود. پژوهشگران کالج سلطنتی لندن نیز برای اولین بار آن را به کمک هوش مصنوعی به عنوان دارویی معرفی کردند که اثر ضدالتهابی دارد و میتواند از مرگ سالمندان مبتلا به کرونا پیشگیری کند.
این بیماران از بیمارستانهای اسپانیا و ایتالیا انتخاب شده بوند و خطر مرگ آنها نسبت به افرادی که این دارو را دریافت نکرده بودند حدود ۷۱ درصد کمتر بود. به گفته پژوهشگران فقط ۱۷ درصد بیمارانی که جان باختند یا به ونتیلاتور نیاز پیدا کردند در این گروه بودند. این در حالی است که آمارها در افرادی که از این دارو استفاده نکردند ۳۵ درصد بیشتر بود.
به گفته پروفسور جاستین استبینگ یکی از پژوهشگران این پروژه، محققان تا زمان رسیدن به واکسن باید برای پیدا کردن درمانهای موثر ویروس کرونا تلاش کنند. داروی باریسیتینیب نیز یکی از اولین درمانهای ویروس کرونا است که برای اولین بار در ماه فوریه به کمک یک الگوریتم مبتنی بر هوش مصنوعی شناسایی شد که هزاران دارو را برای ارزیابی عملکرد آنها در برابر ویروس مورد بررسی قرار داده بود.
او در ادامه گفت که این پژوهش نشان میدهد داروی آرتروز باریسیتینیب باعث بهبود افراد مسن که به نوع متوسط یا شدید کرونا مبتلا شده بودند شود و در مقابل این بیماری مقاومت کند. این دارو برای بررسی دقیقتر باید تحت آزمایشهای بالینی در مقیاس بزرگ قرار بگیرد که در حال حاضر برخی از آنها در حال انجام است.
پژوهشگران این پروژه اندام انسان را در ابعاد کوچکتر و در آزمایشگاه پرورش دادند تا اثر باریسیتینیب را در مقابل ویروس کرونا ارزیابی کنند. نتایج این پژوهش نشان داد که این داروی آرتروز به دو روش میتواند به سالمندان مبتلا به کرونا کمک کند. اول کاهش آسیبی بود که به دلیل التهاب اندام وارد میشود و دوم جلوگیری از ورود ویروس به سلولهای انسان است.
در نهایت محققان اعلام کردند که داروی باریسیتینیب نقش زیادی در میزان نجات از کرونا دارد. از طرفی کرونا ممکن است باعث افزایش فعالیت ژنهای مرتبط با پلاکت شود که به چسبندگی خون و لخته شدن آن منجر میشود. نتایج این پژوهش نشان میدهند که این دارو فعالیت این ژنها را نیز کاهش میدهد.
